|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
"Guitarisma" Review Featured In Aardschok, January, 1999
|
|
|
|
Torben Enevoldsen
|
|
|
Review of "Guitarisma"
|
By: Peter van der Meulen
nbegijpelijk dat deze in 1995 (drie nummers) en juli 1997 (de
rest) opgenommen CD zo lang op zich heeft laten wachten. Dat is
de conclusie die je na een aantal malen draaien kunt trekken, en
ongetwijfeld helemaal te maken heeft met het sluimerbestaan in de marge waarin
instrumentaal gitaargeweld zich de laatste jaren bevindt. Op twee nummers
("Time Ran Out" en "Reach For Perfection") na is de plaat instrumentaal,
waarbij vooral invloeden van Satriani zijn te bespeuren. Enevoldsen richt zich
niet, zoals veel collega-gitaristen, op techniek, maar laat zich leiden door
een sterk gevoel voor melodie en de context van zijn spel. Met dat laatste
bedoel ik dat hij in zijn solo's constant de begeleiding in de gaten houdt en
daar sterk rekening mee houdt. Zo blijft zijn zorgvuldig uitgekiende spel
helemaal in de nummers passen en vervalt het werkelijk nergens in op zichzelf
staand gepriegel. De muziek krijgt heel veel sfeer en diepgang omdat de harde
stukken veelvuldig worden opgesierd met dromerig getokkel, met vaak
wondershoon resultaat (het eerder genoemde "Time Ran Out", "Deep Space Nine").
Een mooi overzichtelijk gehouden productie en goed geprogrammeerde drums
maken de zaak netjes af. Is er geen kritiek op deze plaat? Jawel: de
rechttoe-rechtaan nummers (opener "Just In Case", "Take Your Pick" en "What
If...?") blijven naar mijn smaak steken in de middenmoot, waardoor
Enevoldsen's sfeerverhogende getokkel in de andere nummers opeens veel
belangrijker blijkt dan op het eerste gehoor duidelijk wordt. Liefhebbers van
melodieuze hardrock moeten zeker even gaan luisteren. 79/100
|
©
Peter van der Meulen / Aardschok
|
|
|
